Opvallen in de Belgische muziekscene

Niemand weet waar eerst geluisterd

Spelen op kleine podia, leuren met je demo, een handvol likes op sociale media. Alle moeite van de wereld doen om opgepikt te worden, maar toch onder de radar blijven. Hoe val je in godsnaam op in die gigantische muziekpoel van jong onontdekt talent en raak je gelanceerd? Hoe maak je het met je muziek? Kortom: hoe moeilijk is het tegenwoordig om als Belgische band door te breken in eigen land?

Mary’s Little Lamb

Mary’s Little Lamb is ontstaan in 2005. Ondanks dat de band al een hele muzikale weg heeft afgelegd, zijn ze nu pas echt vertrokken. In december stelt de band zijn debuutalbum voor, dat ze volledig in eigen beheer hebben opgenomen.

Bart van Mary’s Little Lamb haalde in zijn interview aan dat je gebruik moet maken van dure pluggers om airplay te krijgen. Wij vroegen Michaël Polspoel, muziekcoördinator bij Q-music of dit inderdaad nog aan de orde is.

Unday Records

Tim Beuckels werkt al 7 jaar voor platenfirma en distributeur N.E.W.S. Records. In 2011 richtte hij Unday Records mee op, een van de veertien labels onder N.E.W.S. Op vier jaar tijd zette het label Vlaanderen extra op de muziekkaart met kleppers als onder andere Trixie Whitley, Dans Dans, Hydrogen Sea, Ian Clement en I Will, I Swear. ‘Jonge bands? Dat is investeren.’

‘Er zijn altijd artiesten die veel zelf willen – én mogen – doen, maar wij zitten vanaf dag één mee in het proces en stippelen samen met de band een parcours uit. We doen geen  management en bookings maar voor de rest doen wij alles wat komt kijken bij de release van een album, ep of single.  Daarna dragen we bij aan de promotie en zorgen we ervoor dat de muziek z’n weg vindt. Het is leuk om van in het begin bij een band betrokken te worden, hen te ondersteunen en tot een bepaald niveau te zien groeien.’

Hoe komen bands onder een indielabel als Unday terecht?

De muziek is het allerbelangrijkste, maar hoe je die in de eerste plaats aan de man probeert te krijgen is ook van groot belang. Dat is met alles in het leven zo. Als je tegen een meisje begint te babbelen of een job wilt, dan moet je je ook profileren. We krijgen veel demo’s toegestuurd. Bij het minste gevoel dat een demo iets kan zijn, geef ik de band een kans door er eens naar te luisteren. Bands die je persoonlijk aanschrijven en weten waarmee je bezig bent, probeer ik in de mate van het mogelijke te beluisteren en ook te beantwoorden.

Maar even vaak haak ik af door de mail die ik lees. Er zijn gasten die mailtjes rondsturen naar alle platenlabels en gewoon bovenaan de naam veranderen. Schrijf dan liever twee of drie labels aan waarvan je echt denkt dat zij het beste label voor jouw muziek zijn. In de praktijk zijn er op die manier echter ook nog niet veel bands bij ons beland. De meeste bands komen op je radar door blogs in de gaten te houden en met mensen te praten. Als er drie mensen je een groep aanraden, groeit de nieuwsgierigheid en het gevoel van ‘dat wil ik checken’.

Er is veel aanbod en je weet niet wat je eerst moet beluisteren. De eerlijkheid gebiedt mij dan ook te zeggen dat het helpt als een band al een agent heeft of als er al een managementbureau interesse heeft of al aan boord is. Dan weet je dat je niet alleen aan de kar trekt. Als je met bands begint die nog maar net bestaan, is het niet erg dat ze geen technische heersers zijn. Maar je moet wel het gevoel hebben dat het goed komt. Een slechte live-show is nefast voor je reputatie. Maar jonge bands, daar moet je in blijven investeren. Je kan niet verwachten dat die binnen het jaar rendabel zijn. Longterm denken is nodig.

Wordt de rol van rockconcours en andere muziekwedstrijden niet overschat?

We schuimen niet systematisch alle podia van talentenjachten af, maar het is één van de manieren waardoor jonge bands op onze radar komen. Als je er zo vroeg bij bent dat een band nog wil deelnemen aan een grote rally, dan kan het absoluut een opstap zijn. Zeker het podium van de Rock Rally kan je flink vooruit helpen. Er wordt naar gekeken en je wordt serieuzer genomen als je het ver schopt in zo’n wedstrijd. Maar eens je al op de radio bent geweest of een EP uit hebt, ben je dat stadium al vaak voorbij.

Hoe beslissen jullie of een band de moeite waard is en bij Unday kan passen?

Het vertrekpunt is puur psychologisch en heel gevoelsmatig. Ofwel doet muziek iets met je ofwel niet. Er moet een vonk zijn bij een eerste beluistering. Het hoeft geen band te zijn die al iets bereikt heeft, maar je moet potentieel voelen.

’t Is een pluspunt maar geen vereiste als je jong bent en tijd hebt. Als artiesten nog niet fulltime werken, kunnen ze veel meer tijd investeren in nummers maken en repeteren. Als student heb je echt veel tijd, alleen besef je dat op het moment zelf niet. Als je twintig jaar bent, heb je niets anders aan je hoofd dan te slagen voor je examens en daarnaast zes op de zeven bezig te zijn met je muziek. Dan moet je uitbuiten om kansen te kunnen grijpen.

Maar er is ook veel goeie muziek die verschillende labels niet zullen ‘aannemen’ uit vrees dat ze te niche of te klein is. Een uitzondering is Dans Dans: op papier lijkt dat commerciële zelfmoord, maar als je de groep  live ziet en er goed naar luistert, dan zie je dat het wel iets doet met de mensen.

Is het doenbaar om als band niet aangesloten te zijn bij een platenlabel of begeleid te worden door een muziekmanagementbureau en te proberen zoveel mogelijk zelf te doen?

Dat is zeker mogelijk. Maar je moet er wel talent, bezieling, een frisse kijk, tijd en energie voor hebben. Je moet zelf een verschil kunnen maken. Er zijn bands die erin slagen, maar er zijn er meer waarbij het mislukt.

Een label moet het hebben van z’n netwerk. Wanneer een band onder een bepaald label een single uitbrengt, moet er zowel bij fans, radiomakers als journalisten een belletje rinkelen. ‘Ik ken die groep niet, maar ze zit onder dat label, misschien is het wel de moeite.’ Dat effect kan je nooit bereiken als je alles zelf doet.

Hoe groot is het belang van een album-release?

Een EP is goed als visitekaartje, maar met een album moet je wachten tot het nodig is, tot er mensen van wakker liggen dat jij met een plaat komt. Zorg eerst dat je singles en goeie video’s hebt en wees online aanwezig. Creëer de vraag en zorg ervoor dat je fans hebt die je plaat ook effectief zullen kopen als ze uitkomt. Je kan maar een keer debuteren. Zoek eerst je weg en kom dan pas met een plaat, want het is zo snel voorbij. Op een paar weken ben je al helemaal van bovenaan de agenda verdwenen en staan er nieuwe gasten klaar. Veel bands willen veel te snel met iets uitpakken, maar je kan beter je energie doseren en er op het juiste moment mee naar buiten komen.  Een album moet net de bezegeling zijn van het parcours dat je al afgelegd hebt.

I Will, I Swear https://www.youtube.com/watch?v=ENWcwjWuSco is nu al anderhalf jaar bezig en heeft nog maar drie singles uit. Maar als ze nu met een EP of album uitkomen, is er wel al volk dat daar op zit te wachten en er iets van verwacht. Als je een plaat uitbrengt die niet wordt gespeeld of waar bijna niet over wordt gebabbeld, staan platenzaken er niet voor te springen om je binnen te halen.

 

AUDIO Een tip die ik

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17186″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17186″></iframe>

Er zijn goeie platen die door de mazen van het net glippen en er zijn veel mindere goede die wel aandacht krijgen omdat ze er op een goeie manier mee bezig zijn. Dat is in de eerste plaats de verdienste van de band, maar een label kan er wel mee voor zorgen dat net degene die het verdienen, de nodige aandacht krijgen. Goeie foto’s, knappe hoezen, sterke videoclips. De verpakking is belangrijk en eerlijk gezegd ben ik er ook zelf gevoelig voor. Originele verpakkingen, eerste persingen, heavyweight vinyls. Speciallekes tout court. Commercieel gezien is er zeker een publiek voor.

Kaderstuk:

‘3’, de laatste release van Dans Dans werd naast cd’s en gewone vinyls ook in een special edition te koop aangeboden op onze webshop. Het ging om een beperkte oplage van 200 stuks, geperst op groene vinyl. Op in één dag waren ze allemaal de deur uit. Dat bewijst dat er duidelijk nog altijd mensen houden van zulke speciale uitgaves.

Het bezitten van muziek lijkt alleen nog belangrijk te zijn voor een nichepubliek. Dat is de bottom line van de evolutie waar we nu middenin zitten. Iedereen zal altijd met muziek bezig blijven, al maakt het nu niet meer uit of die in je kast, op je harde schijf of ergens in de cloud staat. Er wordt op een andere manier geconsumeerd. Daar moeten wij nog onze antwoorden op vinden.

Vinyl komt langzaam terug op en neemt een niet te verwaarlozen percentage in. Ook digitaal moet een bepaalde strategie gevormd worden. Want wat doe je met streaming of iTunes? De ene band verkoopt meer op vinyl dan op cd of digitaal. Per release leg je een andere nadruk en mik je op verschillende manieren op je doelpubliek. Je werkt je à la carte.

In welke mate is het verkrijgen van airplay nog belangrijk?

Radio is de opstap bij uitstek. En word je niet uitgezonden als een dikke single overdag, dan past het misschien beter ‘s avonds laat. De radio moet zoveel mogelijk gebruikt worden. Via de radio leren nog steeds zoveel mensen een band kennen. Een single die marcheert, veranderd ontzettend veel. Je voelt onmiddellijk een verschil. Zelfs voor meer nichegenres is radio echt belangrijk.

Als een single potentieel heeft om een boost te veroorzaken is er uiteraard wel nog de slagkracht nodig om die effectief op de radio  te krijgen. Je mag zelf nog zo overtuigd zijn dat je met de beste plaat van het jaar komt, blijf beseffen dat er een enorm aanbod is en dat iedereen een mailtje naar de radio kan sturen. Elke week opnieuw vecht iedereen voor dezelfde vijf plaatsen in de playlist.

Ook daarvoor kan is een label belangrijk, want we hebben collega’s die elke week naar de radio trekken.

Heb je nog een gouden raad voor beginnende bands?

Niet te rap content zijn. Doe je best om met iets te komen waar je écht tevreden over bent. Je krijgt niet tien keer de kans om een entree te maken of keihard binnen te komen. Hard werken is voor iedereen anders, maar leg de lat hoog, want er is al te veel middelmaat.

AUDIO

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17178″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17178″></iframe>

 

Ancienne Belgique

De concertzaal Anciënne Belgique in Brussel vindt het belangrijk om jonge groepen een kans te geven, maar hoe komt een jonge band op het podium van deze zaal terecht? Uniek zijn, is hierbij cruciaal volgens Kevin McMullan van AB. Wij gingen langs bij de oudste spektakelzaal van België.

 

Keremos

Keremos is een Gents muziekmanagementbureau dat deels gesubsidieerd wordt door de Vlaamse Gemeenschap. Het bureau begeleidde reeds bands als Absynthe Minded en Team William en scoort tegenwoordig onder andere met Yawns en Compact Disk Dummies. Maarten Decock draait binnen dit bureau al zeven jaar mee als manager: ‘Moest je op voorhand al weten hoe ver jonge bands het zullen schoppen, dan is er niet veel meer aan.’

KADERSTUK (onder ‘gesubsidieerd door Vlaamse Gemeenschap’ in intro) Decock: ‘Wij worden gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap voor een periode van vier jaar. Met die subsidies worden voornamelijk de werkingskosten gedekt. Het is zo niet dat de helft van dat geld naar de bands gaat of dat we het in de opname van platen steken. We investeren vooral in de professionalisering, in de omkadering. Van dat geld gaat er dus niets rechtstreeks naar de bands. De subsidies voor de komende twee jaar lagen  reeds vast en zat in de begroting. Door de aangekondigde besparingen moeten we nu  7,5% per jaar inleveren op een gemaakte afspraak.’

Wat doen jullie als muziekmanagementbureau voor de bands onder jullie beheer?

‘De bands maken de muziek en wij proberen al de rest te doen, daar komt het ongeveer op neer. Onze missie is om jong talent te ondersteunen vanaf het prille begin. Bands die niemand kent en waarvan wij vinden dat er talent in zit, voornamelijk binnen de pop- en rockscene. Wij proberen ze te begeleiden en nationaal op de kaart te zetten. Momenteel begeleiden we met z’n vieren dertien bands waarvan Compact Disk Dummies nu het verst staan.’

‘Op juridisch vlak en binnen het administratieve luik zorgen we ervoor dat er een structuur komt rond de band. Maar ook promotioneel- en marketinggewijs moet er veel gebeuren. Daarnaast zorgen we er ook voor dat er een team rond de band wordt opgebouwd. In de eerste plaats gaat dat om een goede geluidsman. Als het budget het toelaat kijken we verder naar een tourmanager, backliner, monitormixer, lichtman, booker, platenfirma, Europees agent, enzovoort. Zij volgen mekaar allemaal geleidelijk aan op. Als je in je eerste jaar als band in twintig jeugdhuizen speelt, is het absurd om al een lichtman mee te nemen.

Wij zijn zelf geen fotografen, geluidstechnici of artworkspecialisten. Wij kunnen dat niet zelf, maar zullen hier suggesties doen voor mogelijke samenwerkingen. Wij zijn er om te sturen, onze ervaring mee te geven en te adviseren. Maar het blijft hun plaat, hun campagne, hun leven.

Als managementbureau zijn wij ook een buffer. Vanaf het moment dat je als band een beetje God bent of veel gedraaid wordt op StuBru, ben je plots het nieuwe snoepje. Dan denkt men dat een band tot alles in staat of bereid is. Maar dat is dus niet zo. Als je alles zonder te filteren zou voorleggen aan de band, dan kunnen ze het evengoed allemaal zelf doen en zien ze zelf tussen het bos de bomen niet meer. Er wordt getracht een parcours uit te bouwen waar toch een stijgende lijn in zit. Dan zit spelen op een simpele Chirofuif er niet meer in.

Dat parcours verschilt uiteraard van band tot band. Er moet eerst afgetast worden: wat kunnen ze al en waar willen ze naartoe? Dat is telkens de uitdaging. We kunnen nooit garanderen dat een nieuwe band of een nieuwe plaat succesvol zal zijn. Wij kunnen iets geweldig goed vinden, maar als je geen airplay en slechts recensies krijgt met één ster, dan schiet er al niet veel meer over om nog een organisator te overtuigen. Geluk is hier een belangrijke factor.

Er moet ook gezocht worden naar the unique selling point van een band. Als een band live iedereen omver blaast, dan moet dat rond gaan. Maar ticket- en cd-verkoop hangt soms af van factoren die je niet zelf in de hand hebt. Wanneer je op het punt staat om door te breken, is het belangrijk om de juiste omkadering te hebben en de juiste stap te zetten om dat tot een succes te brengen.

De Alt-J’s waarbij het succes uit het niets komt en dat succes ook verder uitbouwen,  kom je niet elke dag tegen. Er zijn veel puzzelstukjes die net op het juiste moment in elkaar moeten vallen.

Op welke basis beslissen jullie of een band de moeite waard is?

‘Ikzelf heb nooit eerder iets in de muzieksector gedaan. Ik speel geen instrument en ken geen noot muziek. Maar een band vindt het soms net goed dat je zelf niets van muziek weet, omdat je dan een andere kijk en visie op hun muziek kan hebben. Veel naar concerten gaan en naar muziek luisteren; op den duur hoor je wel snel of het iets kan worden of niet. Ervaring is hier het sleutelwoord. Wanneer ik naar een optreden ga, moet ik er rotsvast van overtuigd zijn dat die band de nieuwe Alt-J of Balthazar is. Dat is geweldig subjectief, maar als dat niet het geval is, dan kan ik er niet al mijn tijd en energie insteken.’

Hoe komen bands bij jullie terecht?

‘Wij krijgen dagelijks mails van mensen die een demo opgenomen hebben. Soms zit ons rooster echter zo vol dat we geen tijd hebben om die te beluisteren. Als we meer tijd hebben, gaan we ook zelf actief op zoek naar nieuw talent. Als ik vind dat een bepaalde band the next big thing kan worden, stap ik er op af. Als er dan een klik is, proberen we samen een parcours uit te stippelen.

De voorwaarde is vooral dat het live goed moet zijn. Op cd of online kunnen we een nummer soms super goed vinden, terwijl het dan live dik tegenvalt. Je bent een podiumbeest of net iemand  die het publiek weet te ontroeren: podiumprésence is een must.  Je redt het niet meer van de cd-verkoop alleen, live-inkomsten wegen veel meer door.’

Via wedstrijden als Humo’s Rock Rally, De Beloften en De Nieuwe Lichting ontdekken jullie ook nieuw geweld. Maar sporen jullie nieuwe bands die nog niet deelnamen aan om ook deel te nemen aan zulke rockrally’s?

‘In de ‘aftastfase’ kan dit zeker een goed idee zijn. ‘Schrijf jullie in en we zien wel’ is daarbij het motto. Die rockconcours zijn handig omdat daar al een voorselectie gemaakt wordt. Het is een goede graadmeter en een belangrijke kweekvijver om jong, muzikaal talent te vinden.’

Keremos organiseert zelf ‘The Next Big Thing’  à KADERSTUK

Hiermee willen we vooral speelkansen creëren voor de bands binnen ons bureau die dit nu echt nodig hebben. Daarnaast is het ook makkelijker om organisator of pers naar een optreden te krijgen wanneer er verschillende bands samen geprogrammeerd staan.

 

KADERSTUK:

Keremos stelt tijdens showcaseavonden in muziekcafés en jeugdhuizen talentvolle bands uit eigen huis voor aan het grote publiek

Gerrit Kerremans, muziekcoördinator van de VRT vindt het belangrijk om actief te blijven zoeken naar jong talent.

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17179″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17179″></iframe>

Jullie hebben al meegeholpen aan releases van CD’s, maar hoe belangrijk is dat nog?

Decock: ‘Dat is een moeilijke vraag. Het is vooral belangrijk om actualiteit te creëren rond je band. En of dat dan in de vorm van de fysieke CD moet zijn  of in een andere vorm, is voor discussie vatbaar. Ik vind het nog steeds belangrijk dat er ook een fysiek product is. Maar tegenwoordig moet je misschien meer en meer nadenken over hoe je dat fysiek product verpakt.’

Heb je een bepaalde evolutie gezien in de jaren dat je in deze sector werkt?

De markt is anders geworden. Áls er 10 jaar geleden  al een formule was, dan kan je die nu zeker niet meer gebruiken. Er zijn ondertussen wel meer mogelijkheden om met een band naar buiten te komen. Enerzijds is de concurrentie voor de beginners soms heel groot door de vele concours die georganiseerd worden. Anderzijds is het vaak moeilijker om overal een plek te verwerven als je niet in zo’n concours bent opgenomen en daar ook effectief iets kan bewijzen. Maar dat wil niet zeggen dat het niet mogelijk is.

Radio

Maar wat zijn nu de voorwaarden om airplay te krijgen bij de openbare omroep? Gerrit Kerremans geeft ons vier belangrijke parameters. Eerst en vooral moet het genre passen binnen het radionet. Is het nummer wel kwalitatief genoeg? Heeft het voldoende draagvlak? En heeft de song de pure vorm van een radionummer? Kerremans legt uit:

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17180″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17180″></iframe>

Ook Michaël Polspoel van Q-Music legt uit welke criteria er op deze commerciële zender worden gebruikt.

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17184″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17184″></iframe>

 

Garcia goodbye

In 2014 bestaat de Belgische popgroep Garcia Goodbye vijf jaar. Om dat te vieren, gaven de bandleden Tommy Gontie en Jens Leen in het weekend van 22 november een homecoming concert voor familie, vrienden en sympathisanten.

De naam Garcia Goodbye komt van zanger/ gitarist Tommy Gontie. Zoals we vroeger allemaal bang waren voor het denkbeeldige monster onder ons bed, zo was dat niet anders bij hem. Alleen gaf hij ‘zijn’ monster de naam Garcia en doet hij met de muziekgroep officieel een poging om afscheid te nemen van zijn vermaarde monstertje.

De band ontstond in 2008. De moeders van Tommy en Jens waren onbewust de beginschakel van een samenwerking die al vijf jaar duurt. Zij zijn namelijk collega’s en brachten zo hun zoons in contact met elkaar.

Tommy en Jens zijn het er unaniem over eens dat het tegenwoordig moeilijker is voor jonge bands om door te breken in de muzieksector. Dat komt volgens hen omdat er steeds meer muziekgroepen ontstaan die ook gewoon beter klinken. Hierdoor is er veel concurrentie en vallen er automatisch jonge bands af in de race naar ‘beste doorgebroken muziekgroep’. Hetzelfde geldt om als jonge, beginnende band je muziek op de radio te krijgen.

Als tip aan jonge muzikanten geldt voor Tommy het volgende: “Zorg dat je opvalt als band door een verhaal te creëren. Het belangrijkste is uiteraard dat je je lied zuiver en goed brengt. Maar daarnaast houden mensen van een verhaal. Dus probeer je liedjes op een zo creatief mogelijke manier uit te werken.

 

AUDIO: GARCIA GOODBYE

 

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17182″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″ frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17182″></iframe>

 

Pita Said

This is Y opgericht op 26 november 2013 is een productiehuis voor muziek, video en promo projecten. Zij zijn één van de weinige productiehuizen die beginnende of minder bekende artiesten een kans geven. En ze maken op een goedkope maar krachtige wijze videoclips om artiesten met een verhaal stelselmatig naar de top helpen klimmen. Welk belang videoclips vandaag de dag hebben hoor je van oprichter Pita Saïd zelf.

AUDIO Pita SAID

<iframe data-src=”http://media.21bis.be/embed/17181″ scrolling=”no” width=”0″ height=”0″

frameborder=”0″ src=”http://media.21bis.be/embed/17181″></iframe>

Top